INTERFACE ADHESION STRENGTH

TWEHA’s ge-update laboratoriumprocedure voor verouderingscondities voor verlijmde gevelbekledingen.

De verscheidenheid aan bekledingsmaterialen die worden gebruikt in geventileerde façadeconstructies is divers. Naast de specifieke sterkte-eigenschappen van de verlijmende kit speelt de hechtsterkte van de verlijmende kit een beslissende rol in de functionele eigenschappen van deze gevelconstructies, aangezien schade het meest waarschijnlijk optreedt als gevolg van een hechtingsprobleem.

De meting van de specifieke hechtsterkte op het substraat is dus essentieel voor het ontwerp en de toepassing van verlijmde constructies met twee of meer materialen.

Naast de pure trek- en zuivere afschuifsterkte van de betreffende verlijmende kit, wordt door TWEHA de voorkeur gegeven aan een algemeen criterium voor de hechteigenschappen van de lijmverbinding op een meer realistische en adequate wijze te karakteriseren.

De huidige beoordelingsmethodiek inzake verlijmde gevelbekleding kan worden geclassificeerd middels een of meerdere treksterkte- en afschuifsterkte-testen van alleen een samenstelling van materialen.
De treksterktetest is gebaseerd op een algemeen gebruikte methode waarbij een trekspanning loodrecht op het kleefoppervlak wordt uitgeoefend. De afschuifsterkte wordt bepaald door een trekbelasting evenwijdig aan het kleefoppervlak. In aansluiting/aanvulling op de verouderde en/of vervallen richtlijnen BRL 4104-7 en BUtgb heeft TWEHA een meer precieze beproevingsprocedure ontwikkeld door een onderscheid te maken tussen:

1. de sterkte-eigenschappen (trek- en afschuifsterkte) van de verlijmende kit te testen waarbij middels een destructieve test de cohesieve sterkte wordt vastgesteld door een adhesieve breuk (onthechting) bij deze test uit te sluiten.

2. de adhesieve eigenschappen (hechtsterkte) van de verlijmende kit op elk specifiek substraat te bepalen. Beproevingen waarbij middels een peltest het uitblijven van onthechting wordt vastgesteld.

Om de effecten van verschillende omgevingsinvloeden – klimatologisch of chemisch – te beoordelen beschrijft deze procedure laboratoriumproeven waaraan de lijmverbinding op elk specifieke substraat (bekledingsmateriaal) moet worden blootgesteld.

De beproevingsmonsters worden gedurende verschillende opeenvolgende perioden belicht, onder omstandigheden met een enkele variabele en/of meerdere variaties, door deze op een cyclische basis te onderwerpen aan onderdompeling in water, blootstelling aan koude, blootstelling aan droge warmte (thermische schok) en vochtigheid middels een cataplasma-test.

Dit met de vereiste dat na het testen geen onthechting (adhesie <95%) optreedt,.

Evaluatie van deze beproevingsresultaten laat zien op welke substraten de adhesive (hechting of kleefkracht) na veroudering sterker is dan de specifieke sterkte-eigenschappen van de verlijmende kit zelf.
Hierdoor is vervolgens vast te stellen dat deze specifieke sterkte-eigenschappen, zoals vastgesteld onder beproevingsserie 1, in een statische toetsing kunnen worden aangehouden als materiaalwaarde.

Voor nadere informatie over deze vernieuwde procedure stuur je emailbericht naar info@tweha.com.

0 reacties

Plaats een Reactie

Reageren?
Hieronder kunt u uw reactie achterlaten!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *